يه مطلبى هست كه مدام اينجا ميبينم كه مثلا يگانه تكرارى ميخونه، مازيار تكرارى ميخونه، چاوشى تكرارى ميخونه، رضا صادقى تكرارى ميخونه، جهانبخش تكرارى ميخونه و ... كه از اين تكرارى بودن به عنوان يك ضعف ياد ميشه!!! اتفاقا درسطح دنيا از خواننده هايى كه مدام سبكشون تغيير ميدن، انتقاد زيادى ميشه! اينكه آدم بدونه اين خواننده تكليفش چيه؟ سبكش چيه؟ چه اشكالى داره! اتفاقا بهتر مى تونيم خواننده اى كه تو سليقه مون هست انتخاب كنيم، خودتون تو اينترنت سرچ كنيد مى بينيد كه مثلا فاز نفرين مد ميشه خواننده هاى زيادى ميخونن! بعد فاز اميد مد ميشه همونا ميرن تو سبك جديد و ... و تفاوت اونا با همين ١٠-١٥ نفرى كه معروف شدن همينه! كه اونا هدفشون معلوم نيست اما اينا تكليفشون با خودشون مشخصه و اين اصلا ايراد نيست اگه خوشمون نيومد ميريم سراغ يكى ديگه?
يه مطلبى هست كه مدام اينجا ميبينم كه مثلا يگانه تكرارى ميخونه، مازيار تكرارى ميخونه، چاوشى تكرارى ميخونه، رضا صادقى تكرارى ميخونه، جهانبخش تكرارى ميخونه و ... كه از اين تكرارى بودن به عنوان يك ضعف ياد ميشه!!! اتفاقا درسطح دنيا از خواننده هايى كه مدام سبكشون تغيير ميدن، انتقاد زيادى ميشه! اينكه آدم بدونه اين خواننده تكليفش چيه؟ سبكش چيه؟ چه اشكالى داره! اتفاقا بهتر مى تونيم خواننده اى كه تو سليقه مون هست انتخاب كنيم، خودتون تو اينترنت سرچ كنيد مى بينيد كه مثلا فاز نفرين مد ميشه خواننده هاى زيادى ميخونن! بعد فاز اميد مد ميشه همونا ميرن تو سبك جديد و ... و تفاوت اونا با همين ١٠-١٥ نفرى كه معروف شدن همينه! كه اونا هدفشون معلوم نيست اما اينا تكليفشون با خودشون مشخصه و اين اصلا ايراد نيست اگه خوشمون نيومد ميريم سراغ يكى ديگه?